عاشقی یه اتفاقه زندکی شاید یه قانون
لازمه از هم برنجن گاهی هم لیلی و مجنون

دوست عزیز ایتجور طرز فکر شما مثل این میماند که شما با یکی دوست هستید و می خواهید از موقعیتش سو استفاده کنید و اگه انجام نداد ازش طلبکار بشیم در صورتی که وظیفه ایی گردن ما نداره
خدا هم همینجوره خدا هیچ وظیفه ایی گردن ما نداره این ماییم که گردن خدا وظیفه داریم درسته خدا هر کاری بخواد می شه ولی... ولی خدا بعضی وقتا همه چیز به ما میده بعد از ما می گیره تا ببینیم چقدر جنبه داریم
اگه عاشق خدا باشیم هیچ انتظاری ازش نداریم
یاد بگیریم فقط از خدا بخواهیم و از خدا جز خدا نخواهیم جون غیر از این "کم خواستن است"

مواضب عشقت باش!
شیطانها در کمین عشق های الهیند!

معتکف جان خدا غم نیست خدا خیلی بالاتر از این حرفاست واقعا اگر شما خدارو

بشناسی هیچوقت فکر نمیکنی که خدا غمه

همینطور که گفتم اگر واقعا خدارو بشناسی حتی خیلی کم خواهی فهمید که

خدا پر از شادی و شوره و امید

وبلاگ خوبی داری مطالبهای خوبی هم گذاشتی غم همیشه با ما نیست ما همیشه به دنبال غم هستیم پس خدا غم نیست. به دنبال خدا اگر باشیم به نظر شما به چی میرسیم؟البته به چیزی جز غم خواهیم رسید سالهاست که خودمون و فراموش کردیم از همون وقتی که به دنیا اومدیم به دنبال چیزهایی هستیم که دنیایی البته که غم تو بهشتی که خدا از اون به ما وعده داده نیست .......خیلی خوشحال شدم که به وبلاگ شما اومدم امیدوارم در همه مراحل زندگی موفق و پیروز باشید انشاالله

غم خود خدا نيست ، درد غربت ما تو اين دنياست . درد دوري از اونجايي كه ازش اومديم و بهش بر ميگرديم .

 << و با نهایت تشکر از دیگر دوستان که لطف داشتند.>>

چه بگویم  ، می گذرد زمان

بی آنکه بدانیم چه باید کرد .

بی آنکه بفهمیم دقایق با ما چه کرد.

.............

جای گلایه نیست

شکر ،

شکر باید کرد که بدمان ، بدتر نشد

تنهایی ، خستگی ، بریدن ، به هیچ رسیدن

 رنگ زندگی رو ندیدین

..............

حسرت و اشک و شادی برای چیست؟

             به راستی خدا کیست؟

             یا شاید حکمت .......

          به راستی این حکمت ، حکمتش چیست!؟

به نام خدایی که همیشه برام مهربون بود ولی .....

تصمیم داشتم حسابی درس بخونم و کنکور کارشناسی رو قبول بشم آخه اون موقع مهندس میشدم .

قبول شدن تو کنکور برام کار مشکلی نبود چون برای این کار انگیزه خیلی زیادی داشتم

خدا .....

خدا همه چیز رو برام جور کرد اصلا خودم باورم نمیشد روزگار اینچنین زیبا رقم بخوره ( آخه فقط، فقط خدا از بیقراری های من خبر داشت .)

به هیچ وجه حس بدی نسبت به این موضوع ندارم اصلا خوده خدا بود که منو وارد این مسیر کرد (مگه میشه اون قضایا ..... همش اتفاقی بوده باشه؟!! )

به یکباره تمامی دلخوشی هام، یا شاید آرزوی بیهوده ایی که برای خودم ساخته بودم از من گرفته شد .

دیگه نمی تونم دلم رو به چیزی خوش کنم .... انقدر تو این راه سختی کشیدم که خودم رو طلبکار خدا میدونم .

داستانمون چقدر ناباورانه و زیبا شروع شد ..... ( خیلی دلم می خوات براتون تعریف کنم )

 به خدا گفتم دیگه کار خلافی انجام نمی دم در عوض خواسته ام رو برآورده کنه .... هیچ کار، هیچ کار خلافی انجام ندادم .... مدتی بعد شروع کردم نماز خوندن، حس میکردم خدا به حرفام گوش میده .

همیشه بعد از نماز آرزویم رو از خدا می خواستم که برآورده کنه .

 .

 .

 .

 .

  .

خدا  آنچنان روزگار رو به کامم رقم زد . که باورم نمیشد فکر می کردم دارم خواب می بینم ( مگه میشه آرزوهای آدم برآورده بشه؟!! )

 .....

تموم شد . همه چیزایی رو که خدا بهم داده بود رو ......

نمی دونم شاید یه بنده خدا ازم گرفت.

دیگه حالا طرف حساب من خداست ..... ( آخه اون این موهبت رو هدیه کرد )

نمی دونم ...........

نمی دونم شاید قول و قرار هایی رو که با خدا گذاشتم بشکنم و توی لجن فرو برم

نمی دونم شاید انقدر بیچارگی بکشم تا اینکه برای همیشه راحت بشم

شما می تونید به این حرفها به چشم یه داستان نگاه کنید داستانی که از زبون پسری بیان شد که همیشه تو خودش ذره ذره می شکست ....

شک ندارم، زمانی، کسی، حرفایی که دلم می خواست، ولی نتونستم بگم رو بهتون میگه .

گر تو را بخت یار خواهد بود            عشق را با تو کار خواهد بود

ولی خداییش تحمله بعضی از این حکمتات خیلی سخته

  روی جانان طلبی آینه (دل) را قابل ساز

                                           زانکه هر گز گل و نسرین ندمد ز آهن و روی

                                                                                                     ( لسان الغیب )

                                           آنچنان مست ساقی شدم که می ریختم

ما رو چه به این دنیای لعنتی با اون آدمای رنگارنگش، مایی که فقط یه خدا داشتیم ویه مشت آرزوهای قشنگ

تو زندگی با امید به لطف و کرمش نفسمون رو فرو می بردیم و با آهی اونو می دادیم بیرون

الهی تو دوست می داری که من تو را دوست دارم با آنکه بی نیازی از من پس من چگونه دوست ندارم که تو مرا دوست میداری با این همه احتیاج که به تو دارم .

                                                                                        (تذکره الاولیای عطار)

به هر آنكه دوست ميداري بياموز

كه عشق از زندگي كردن برتر است

وبه هر آنكه بيشتر دوست ميداري بچشان

كه دوست داشتن از عشق برتر است.            (شريعتي)

 

عاشق شدن را برای هیچکس آرزو نکنم

چرا که عاشقی غم هجران و رسوایی و اشک ریختن و بی وفایی دیدن و معتکف شدن دارد.

                                                                         نوشته شده توسط معتکف

فکر معتکف همه آن است که گل شده یارش

نخست دیر زمانی در او نگریستم

ندانم در در گاه خداوند من چه کردم  که از لطفش مرا با خدایی آشنا کرد که:

 میشه او را لمس کرد میشه او را دید- او را شنید- با او خندید...

بچه که بودم  ازتنهایی در تاریکی شب می ترسیدم همیشه میگفتم کاشکی خدا شب رو نیآفریده بود!!!

 از مجنون میپرسن حق با علی بود یا عمر؟ جواب میده با لیلی!!!

                          نازی مثل پر سفید کبوترها

                          پاکی مثل شبنم روی گلها

                         زیبایی مثل غزل های سعدی و حافظ

چقدر شبهای زیبایی بود خدایم رو در خواب میدیدم

یه دیوانه ی واقعی بودن مجنون و فرهاد شدن رو با او چشیدم

معتکف (مهدی):                                                                                                       

 حرف زیاد داره      ولی همیشه خاموشه                                                                    

  یه کوله بار بر دوش    از رازهای نگفته داره 

  تو خلوتش او آرزوهایی داره   که اونارو فقط خدا خبر داره                                                                                  

غم سرگردونی هاشو     خسته ها می دونن!!!                                                                      

خدا گواه میدونه    زائریم که حال غریبی دارم                                                                 

نارسیس فرد زیبا رخی بود.  وی شیفتگان زیادی داشت حتی یکی از زنهایی که شیفتیه او بود از عشق او مرد.

نارسیس هر روز به کنار برکه (چشمه)می رفت وتصویر خود را درون آن می دید و لذت می برد. والهه ی عشق زمانی که خواست جان او را بگیرد او را در همان چشمه قرق کرد. و از محل مرگ او یک گل سرخ روئید.

روزی فردی مورچه ای رو می بینه که داره  سنگ کوچکی رو از دیواری بالا می بره

از خدا سوال میکنه میگه آخه این سنگ به چه درد مورچه میخوره                     

به ازن خدا مورچه شروع می کنه به حرف زدن و می گه : معشوقه ام برای من شرط گذاشته

و گفته باید تمام این شن های پایین دیوارو به پشت دیوار ببرم   

اون فرد می گه آخه تو انقدر عمر نمی کنی که بتونی تمام شنهارو ببری اون طرف   

مورچه در جواب میگه: من ترجیح می دهم  عمرم در راه رسیدن به معشوقه ام تمام بشود   

                                                                       ای وای به حال هر دوی ما